Oudebildtzijl glinstert aan de dijk in het Bildt, een ingepolderd stuk land in het noorden van Friesland. Hier ging in 1505 de eerste schop in de grond voor de aanleg van een vijftien kilometer lange dijk, de Oudebildtdijk. Inpolderen, luidde de opdracht. Samen met de inpolderaars kwamen arbeidskrachten uit Zuid-Holland hier de armen uit de mouwen steken. Tijdens hun verblijf vermengde hun taal zich met die van de Friezen, wat een bijzondere mengtaal opleverde, uniek in de provincie.

Oudebildtzijl ontstond bij de uitwateringssluis van de Ouwe Rij naar zee. Door deze sterke ligging ontwikkelde Oudebildtzijl zich al spoedig tot het handelscentrum voor de land- en tuinbouw. De agrarische producten vonden via de Oude Rij hun weg tot ver buiten de Bildt. Aan de Keuningstreek stond eens het toezichthoudende tolhuis. Oudebildtzijl verwierf in 1948 de officiële dorpsstatus. Na de Tweede Wereldoorlog eiste de langzaam oprukkende landbouwmechanisatie haar tol. De Oudebildtzijlers raakten hun werk en inkomsten kwijt en namen de wijk naar andere plaatsen.

Daarvoor in de plaats kwamen mensen van ver buiten de streek, aangetrokken door de rustgevende werking van het landschap en het wad. Sommigen van hen konden de aantrekkingskracht van het Bildt niet weerstaan. Zij besloten zich te vestigen in de leegstaande dijkhuisjes. Oudebildtzijl veranderde in een forenzendorp. Kenmerkend voor het Bildt zijn de drie dijken. Zij zijn de herinneringen aan de tijden van inpoldering en het resultaat van een strakke geometrische verkaveling in de tussengebieden.

De geschiedenis van het Bildt valt op de voet te volgen: als een glinsterend lint rijgen de karakteristieke dijkhuizen zich aaneen aan de Oudebildtdijk van Oudebildtzijl helemaal naar de Westhoek (vlak boven Harlingen). Op eenzelfde manier strekt zich de Nieuwebildtdijk uit, van Nieuwebildtzijl tot Zwarte Haan. Daar valt ook de zeedijk te bewonderen die in 1982 op deltahoogte is gebracht. De bezoeker heeft hier een prachtig uitzicht over de Waddenzee en het buitendijkse gebied. Tussen de dijken lichten in de vlakke akkerbouwgrond hier en daar groene eilandjes op, groepjes bomen met een verscholen boerderij.