Onder de naam Lechenghe duikt Oosterlittens in 1275 voor het eerst op. Oosterlittens is de nederlandse benaming. Nog maar kort voert het dorp de Friese naam Easterlittens.

De zee als vriend en vijand.

De zee bracht vruchtbare kleilagen maar sloeg ze ook weer weg, totdat rond 900 de bewoners door bedijking de gevreesde Middelzee terugdrongen. De toen ontstane kalkhoudende gronden, de greiden, bleken uitstekend geschikt als weidegrond.

De gunstige ligging aan de kruising van de waterwegen Franekervaart en Bolswardertrekvaart heeft Easterlittens geen windeieren gelegd. Boeren, leerlooiers, smeden, scheepstimmerlieden, molenaars, winkeliers, en natuurlijk de herbergiers; allen profiteerden van het watertransport. De bedrijvigheid trok zeer uiteenlopende handelslieden aan. Het open en dynamische karakter dat toen ontstond, leeft nog altijd voort in Easterlittens.

De band met het water komt goed tot uiting tijdens een wandeling door Littens, zoals de bewoners zelf hun dorp noemen. Veel oude bedrijfspanden zijn door stegen direct met de vaart verbonden. De kaaspakhuizen getuigen van een rijk agrarisch verleden. De schoorsteen en het ketelhuis van de in 1997 gesloopte zuivelfabriek bleven staan ter herinnering. Met zorg en aandacht restaureerde men talrijke historische woningen. Een aantal hiervan is opgetrokken in classicistische stijl. De hervormde kerk is een mooi voorbeeld van terpbebouwing. Easterlittens laat zich ook graag voorstaan op de jaarlijkse Open Friese Kampioenschappen Jeu de Pelote. Op het dorpsplein ligt een fraaie baan voor dit balspel. ‘It Pealtsje Fan Easterlittens’, aan de rand van het Plein, verwijst naar een Littenser sprookje over een fortuinlijke schoenmaker.

De Fryske Greidhoeke, het landschap rondom Easterlittens, bestaat uit uitgestrekte weidevelden met boerderijen, zwartbonte koeien, schapen, weidevogels en natuurlijk terpdorpen. Het is een afwisselend gebied vol wandel-, fiets- en vaarmogelijkheden.